Van de overheid. Voor ondernemers.

Franchisen geeft mij vrijheid genoeg

Robert Hoijer is franchiser van het eerste uur. Maar liefst 22 jaar geleden franchisede hij zijn eerste Simon Lévelt. Drie jaar geleden kwam daar een tweede vestiging bij. 'Ik vind het fijn dat veel al is vastgelegd.'

'Franchisenemer werd ik bij toeval. Begin jaren ‘90 studeerde ik af in Tropische Landbouw, maar kon geen baan vinden. Via het arbeidsbureau deed ik een cursus ‘Succesvol Ondernemer Worden’ en even later liep ik tegen een leuk leegstaand winkelpandje aan in de Delfshaven in Rotterdam. Op een A4-tje schreef ik alles wat ik daar zou kunnen doen. Van T-shirts verkopen tot een boekwinkel beginnen. Uiteindelijk werd het een koffie- en theeschenkerij, want op dat moment kon je daar nergens een goede bak koffie krijgen. Maar hoe kwam ik aan een leverancier? Ik vroeg in het theewinkeltje waar ik zelf vaak kwam waar ze hun voorraad bestelden, en dat bleek Simon Lévelt.’

Speciaalzaken

'Toen ik het bedrijf benaderde, bleken ze net bezig met het opzetten van een franchiseformule. We schoven onze bedrijfsplannen in elkaar en zo werd 22 jaar geleden de eerste Simon Lévelt-franchise geboren. Alleen niet in Rotterdam, maar op de Vismarkt in Utrecht. Vanaf het begin ging het in een stijgende lijn omhoog. Hoewel de baristacultuur – waarin koffie en thee van kwaliteit opeens heel belangrijk zijn geworden – echt iets is van de laatste jaren, zijn er altijd al mensen geweest die hun koffie bij een speciaalzaak kochten. Net zoals er altijd mensen naar de bakker, slager of groenteboer gaan, in plaats van naar de supermarkt.'

Idealen

'Drie jaar geleden heb ik een tweede winkel geopend in Nieuwegein. Ik was als franchiser van het eerste uur al veel vaker door Simon Lévelt benaderd of ik interesse had in groeien, maar ik zei altijd nee. Tot ik zo’n beetje alles weleens had meegemaakt en het tijd was voor een nieuw avontuur. Ik had ook iets heel anders kunnen beginnen, maar waarom zou ik dat doen? Ik voel me thuis bij Simon Lévelt. Het bedrijf heeft dezelfde idealen als ik, de idealen die me in eerste instantie tot de studie Tropische Landbouw brachten. Simon Lévelt was een van de grondleggers van Max Havelaar en heeft met een paar anderen de weg gebaand voor een veel eerlijker koffie-industrie.'

Vrijheid en grenzen

'Franchisen bevalt mij prima. Ik heb vrijheid genoeg om mijn eigen beslissingen te maken als ondernemer, maar ben wel ingestapt in een voor de consument ‘bekend gezicht’. En het is fijn om ‘collega’s’ te hebben waarmee ik kan sparren, vakkennis kan uitwisselen. We zijn met meer dan 50 ondernemers verenigd in de franchisevereniging en hebben regelmatig trainingen waarin we van elkaar leren. Op de parkeerplaats gaan na afloop dan de kofferbakken open en wordt er onderling volop geruild en gehandeld. Daarnaast bemoei ik me ook actief met de winkeliersvereniging in het winkelcentrum in Nieuwegein. Er worden hier veel acties en evenementen georganiseerd, waar ik graag aan meedoe. Ik vind het belangrijk feeling te hebben met de lokale middenstand.'

Inspiratie

'Eens in de paar jaar organiseert Simon Lévelt een koffie- en theereis voor de winkeleigenaren. We zijn met een grote groep franchisenemers al in India, China, Sri Lanka, Mexico en Oeganda geweest. Enorm inspirerend en iets dat ik waarschijnlijk niet had kunnen doen als ik niet bij de keten aangesloten was. Maar ik snap ook dat er mensen zijn voor wie het franchisen niet werkt. Je mag veel zelf regelen en beslissen op het gebied van acties, reclame, personeel, hoe je je winkel inricht en deels ook wat je inkoopt, maar je moet wel altijd binnen de grenzen van de formule blijven. Als je het heel belangrijk vindt je eigen identiteit kwijt te kunnen in je bedrijf, is franchisen niet je beste optie.'

Personeel

'Zelf vind ik het alleen maar prettig dat er veel al is vastgelegd. Als ik een nieuwe reclame-uiting wil, bel ik twee minuten met de marketingafdeling en het enige dat ik daarna nog hoef te doen is de factuur betalen. Zo houd ik meer tijd over voor de écht leuke kant van mijn vak: het contact met de mensen. Als iemand naar huis gaat met het gevoel dat hij goed geholpen is en een echt mooi product heeft gekocht, ben ik blij, is de klant blij én is de producent blij. Dat maakt het winkelier zijn zo mooi. Toch kan ik mijn winkels ook heel goed aan een ander overlaten, hoor. Als we een personeelsetentje hebben moet ik inmiddels een tafel voor 14 reserveren! Verder groeien wil ik trouwens niet, ik vind het precies goed zo. Ik zie mezelf dit nog wel een tijdje doen, na al die jaren ben ik er nog steeds trots op onderdeel van zo’n mooi bedrijf te zijn.'