Eén antwoord van de overheid

  • Marleen Staarman (1965) / André Wieten (1970):

De zaak verkopen hadden we zonder onze adviseurs niet kunnen doen

Zestien jaar lang runden ze Restaurant Schokkerhaven aan het Ketelmeer: Marleen Staarman en André Wieten. Misschien was het tijd voor iets nieuws? Ze kwamen een belangstellende tegen in de supermarkt. Een half jaar later was het restaurant verkocht.

Ze verkochten het restaurant op dezelfde manier als ze het kochten: ‘Bevlogen en een beetje onvoorbereid. Wij hebben verstand van horeca, da’s ons dagelijks werk. Kopen en verkopen hebben we allebei nu 1 keer gedaan,’ vertelt Marleen. En er komt nogal wat bij kijken, bij het verkopen van je zaak. ‘Het is teveel om op te noemen. Gelukkig hoefden we ons met een aantal zaken niet actief te bemoeien. We hadden een goede juridisch adviseur in de arm genomen, samen met een accountant. Die twee konden veel voor ons regelen.’

Verkoopklaar maken

Elk jaar aan het eind van het seizoen bespraken de ondernemers het horecajaar. Evalueren en vooruitkijken: wat ging er goed, wat kan beter en wat gaan we in het nieuwe jaar doen? Eind 2015 dachten ze: ‘is het na 16 jaar tijd voor iets nieuws? Misschien’. Ze besloten zich voor te bereiden op de verkoop van hun restaurant aan het strandje bij Schokkerhaven. Een interieurarchitect zou het restaurant een opfrisser geven, klaarmaken voor verkoop. ‘We tekenden in april 2016 een contract. Een week later liep ik in de supermarkt de huidige eigenaar tegen het lijf. Hij informeerde voorzichtig naar ons restaurant, hij had al een cateringbedrijf en vond de locatie van ons restaurant 1 van de mooiste van de regio. Zo kwam het dat we in mei de eerste gesprekken voerden.’

Gaat het personeel mee?

Een half jaar later wisselde het restaurant van eigenaar. ‘Eigenlijk 3 jaar te vroeg, we hadden ons nog een paar jaar gegund, maar nu hoefden we geen koper te zoeken.’ Het was een proces met veel overleg, contractonderhandelingen, administratieve handelingen en juridische zaken. Want gaat bijvoorbeeld het personeel mee naar de nieuwe eigenaar? In het geval van Restaurant Schokkerhaven: nee. De nieuwe eigenaar veranderde het concept dusdanig dat het gebouw een tijdje gesloten zou zijn. In overleg met onder meer de medewerkers legden ze in het contract vast dat de nieuwe eigenaar het personeel niet over hoefde te nemen. Zich zorgen maken over hun voormalig medewerkers doen Staarman en Wieten niet. ‘Wij en zij weten dat ze binnen de kortste keren iets nieuws vinden. Dat komt goed.’

Splitsingsakte

Het restaurant zit in hetzelfde gebouw als een jachtmakelaar en de havenbeheerder van Marina Schokkerstrand. Bepaalde plannen van de nieuwe eigenaar moesten daardoor eerst door de VvE (Vereniging van Eigenaren) goedgekeurd en opgenomen worden in de splitsingsakte. 'Dat is een belangrijk punt tijdens het verkoopproces. Als je ermee te maken krijgt besef je dat pas.’ Het is daarnaast goed om na te denken over hoe je je financiële situatie inricht als de zaak verkocht is. ‘Ons restaurant zat in een vof. Na de verkoop komt er geld vrij. Onze accountant zorgde ervoor dat dit op de juiste plekken terechtkwam. Zo voorkomen we dat een groot percentage meteen bij de Belastingdienst belandt terwijl het niet nodig is.’

Contracten overnemen

Na deze verkoop kunnen André en Marleen zich ervaringsdeskundigen noemen. Wat vertellen ze ’andere ondernemers die willen verkopen? André: ‘Een belangrijke tip is elkaar iets te gunnen. Dat geldt zowel voor de koper als de verkoper. Zo spreek je uit dat je elkaar serieus neemt, wilt samenwerken. Iets anders om over na te denken: is de rechtsvorm van je bedrijf nog up-to-date, of is wisselen praktisch? Moeten contracten van bijvoorbeeld koffiemachines of alarminstallaties opgezegd, of neemt de nieuwe eigenaar deze over? Wat doe je met je website, je mailadres? We hadden het zonder onze adviseurs niet kunnen doen.’

De andere kant van de bar

In december 2016 leverden ze de sleutel van Restaurant Schokkerhaven in. ‘Het is wel even bijkomen, het restaurant was toch 16 jaar ons kindje. We voeren onze eigen koers en dat legde ons geen windeieren. Na jaren buffelen zitten we nu aan de andere kant van de bar. We blijven ingeschreven bij de KvK: we kunnen zo weer aan de slag als we dat willen.’