Mijn naam is Kees Klinkhamer, ik ben tot mijn 65e jaar directeur en hoogleraar geweest aan de afdeling Radiologie in het Academisch ziekenhuis te Utrecht. Daarna heb ik me in het adviseursleven gestort.

Ik werk zelf door na mijn pensionering. Het is niet jezelf bezig houden, maar het is meer proberen jezelf zolang mogelijk actief in de maatschappij mee te laten doen.

Er zijn een heleboel taboes die doorbroken moeten worden. Bij de werkgever bestaan een enorme hoeveelheid misverstanden over de inzetbaarheid van de werknemer. De werkgever heeft nog steeds het idee dat de werknemer, wanneer die 55 of 65 is, afgeschreven is, dat hij veel meer ziek is, dat hij veel langer ziek is, dat hij bepaalde dingen absoluut niet meer kan. Dat wordt tegengesproken.

Er zijn voordelen voor de werknemer om te blijven werken vind ik, namelijk dat hij een wezenlijk onderdeel van de maatschappij blijft, dat hij zijn contacten met de jongere generatie houdt en nieuwsgierigheid is één van de essentiële dingen van het leven.

Ik zou eigenlijk in dit verhaal een pleidooi willen houden, zowel naar de werkgever als naar de werknemer toe. De werkgever zou ik willen zeggen: luister eens, je moet aan dit onderwerp alle aandacht besteden en niet aan korte termijn politiek doen, want anders gaat je bedrijf naar de knoppen.

En wat kunt u nou mooier in deze tijd dan zorgen dat die oudere vrouw ook aan het werk gaat en ook blijft werken, en zij kan zich heel mooi dienstbaar maken voor de jongere vrouw, zodat de jongere vrouw wat minder deeltijdbanen heeft die wij in Nederland hebben. Wij hebben het hoogste aantal deeltijdbanen van Europa. Want u weet dat bedrijven die vrouwen in dienst hebben die maar twee dagen per week werken, in feite niet in aanmerking kunnen komen voor hogere posities.

In Turkije bijvoorbeeld, weet u dat 50% van de managers vrouwen zijn in Turkije? Weet u dat in Nederland 4% van de leden van de Raden van Bestuur vrouwen zijn en dat maar 8% hoogleraren zijn? Dat is natuurlijk geen getal, ten opzichte van andere landen.

Je hoort Agnes Jongerius niet anders zeggen dan meer vrouwen aan het werk, maar heel belangrijk is natuurlijk om de tools te geven om beter aan het werk te kunnen zijn.

Kinderopvang speelt hier natuurlijk een hele belangrijke rol. Dat is ook zo aardig want ook dat moet je aan elkaar koppelen. In het bedrijfsleven als je deze problematiek wilt aanpakken, pak dan niet een paar stukjes eruit, overzie dat in het geheel. De oudere werknemer aan het werk houden, kijk dan maar even door alle taboes heen. Als je die aan het werk houdt, kijk dan naar de levenspartner, je ziet bijvoorbeeld dus dat je veel te veel deeltijdbanen hebt bij jonge vrouwen, je ziet dus dat je tegelijkertijd ook die levenspartner, die oudere vrouw ten dienste kunt maken voor die jongere vrouwen. En zo kun je een heel mooi cirkeltje bouwen, maar daar heb je beleid bij nodig en daar moet je goed bij na denken en daar moet je goed in ondersteund worden. En geen korte termijn politiek.